Mars’ta yeni organik madde keşfi, NASA’ya göre yalnızca yaşam dışı süreçlerle tam olarak açıklanamıyor. Bu durum, Kızıl Gezegen’de geçmişte mikrobiyal yaşam bulunmuş olabileceği ihtimalini güçlendiriyor.
Curiosity, Gale Krateri’nde şimdiye kadar tespit edilen en karmaşık organik moleküllerden bazılarını ortaya çıkardı. Bilim insanları bunların uzun zincirli yağ asitlerinin kalıntıları olabileceğini belirtiyor.
Curiosity 2012’den bu yana Gale Krateri’ni inceliyor; bölgenin milyarlarca yıl önce göl ya da göller zinciri barındırdığı düşünülüyor.
Keşif aracı “Cumberland” adlı ince taneli çamurtaşı örneklerinde dekan, undekan ve dodekan gibi uzun zincirli organik bileşikler tespit etti. Analiz Astrobiology dergisinde yayımlandı ve bu maddelerin uzun zincirli yağ asitleri ve/veya alkan kalıntıları olabileceğini gösteriyor.
Dünya’da yağ asitlerinin büyük bölümü canlı organizmalar tarafından üretiliyor; bazı jeolojik süreçler de benzer moleküller oluşturabiliyor. Ancak yüksek miktarlarda bulunmaları genellikle biyolojik faaliyetle ilişkilendiriliyor.
Araştırmacılar, kaya yüzeyinin Mars’ta yaklaşık 80 milyon yıldır Güneş kaynaklı iyonlaştırıcı radyasyona maruz kaldığını hesapladı. Bu radyasyon organik moleküllerin önemli bölümünü zamanla parçalamış olmalı.
Laboratuvar deneyleri, matematiksel modellemeler ve Curiosity verileri birleştirilerek başlangıçtaki organik madde miktarı geriye doğru tahmin edildi. Buna göre Cumberland çamurtaşında radyasyon etkisi başlamadan önce milyon başına 120 ila 7 bin 700 parça (ppm) arasında uzun zincirli alkan ve/veya yağ asidi bulunmuş olabileceği hesaplandı.
Araştırmacılar, böyle yüksek yoğunluktaki büyük organik moleküllerin sadece meteoritler veya karbon zengini uzay tozunun birikimiyle açıklanmasının zor olduğunu söylüyor. Bu nedenle biyolojik olmayan kaynakların bolluğu tam olarak açıklayamadığı ve biyolojik bir kaynağın makul bir hipotez olduğu belirtiliyor.
Bulgulara rağmen kesin kanıt henüz yok; makalede Carl Sagan’ın “Olağanüstü iddialar olağanüstü kanıtlar gerektirir” sözüne atıf yapılıyor. Araştırmacılar, Mars’ta yaşamın kesin kanıtı için birden fazla bağımsız kanıt hattına ihtiyaç olduğunu vurguluyor ve SAM cihazının bazı molekülleri tespit etmede sınırlamaları olduğunu belirtiyor.
Bilim insanları, Mars benzeri koşullarda kerogenler, alkanlar ve yağ asitlerinin radyasyonla bozunma hızlarını ölçen yeni deneyler öneriyor. Bu çalışmalar, radyasyona maruz kalmış eski tortul kayalarda hangi organik moleküllerin korunabileceğinin daha iyi anlaşılmasını sağlayabilir.